فرامرز خانی

در نقشهایم زندگی میکنم, اغلب درست نمیدانم که خالق و مخلوق کدامیم, اما هرچه هست, راهیست که هردو با یک رد پا طی کرده ایم. شاید بیان نااشنا باشد, شاید غریب, یا به خلق بعضی ها تلخ. اما پشت سر, این مسیر بلند گویای تجربه ای تنگاتنگ با زندگی امروزم بوده, و پیش رو بی نهایت مسیری که باید طی شود. قطعا اگر عشقی نباشد گرما و خستگی فرسوده ام خواهد کرد. دیدن راه طی شده, ذوق زده ام میکند, رد پایم را دوست دارم چرا که انقلاب این مسیر را تنها منم که میدانم, چه حرفهایی که باهم در تصویر گفتیم, چه موها بافتیم, چه گره هایی که باز کردیم تا محکم ترشان کنیم, چقدر تنگاتنگ به بوزینه صورت انسانی بخشیدیم, چه ناملایمتی هایی که از انسان به صورت امد, چه انقلابهای پنهانی که زیر این پوشش انسانی به فوران می اندیشید, چه زمینها خوردیم و سر شکسته قامت راست کردیم و ایستادیم, این در پاها را دوست دارم, نقاش میکشم که زندگی کنم متولد 1360 در کردستان و دارای مدرک فوق لیسانس تصویر سازی از دانشگاه هنر است. مدرس دانشگاه هنر. الزهرا. سوره و... او در 17 نمایشگاه گروهی و انفرادی داخلی و خارجی از جمله نروژ و گالری های Ramfjord gallery Amenor gallery سیحون،شیرین ،ثالث،شکوه، ایده و.. حضور داشته است