حضوری - آنلاین


نقاشی را در سال 1383 از جهاد دانشگاهی شیراز شروع کردم. و در سال 85 قبولی این رشته در دانشکده هنر زاهدان نقطهی عطفی برای درک بهتر نقاشی بود. هم به خاطر محیط زاهدان، و هم فضای بسیار فعال، پر جست و جو با معلمهایی با شعور که باعث شدند ما نقاشی را در چارچوب خاصی نبینیم. آنجا من موضوع کما، بیمارستان و محل نگهداری بیماران عصبی را انتخاب کردم، سعی کردم این فضا ها را از نزدیک ببینم. تأثیر عمیقی که این محیط در من گذاشت، خود به خود وجه محتوایی آثار پررنگ شدند، هر چند که همزمانی فرم و محتوا همیشه برایم اهمیت داشت. در ادامه نقاشی را در دانشکده هنر یزد ادامه دادم، من فضای آکادمیک را دوست داشتم، چون در بیشتر موارد آنطور که دلمان می خواست نقاشی میکردیم. در این دوره پژوهش روی عروسکها و مطالعهی فضای سرد صنعتی بهانهی تازهای برای نقاشی شدند.