می‌سم نژادرسولی

می‌سم نژادرسولی، هنرمند نقاش متولد سال ۱۳۶۰ در تهران است. او تحصیلات خود را در رشتۀ صنایع‌دستی به پایان رساند و زیر نظر هانیبال الخاص دست به تجربه‌آموزی زد. او از سال ۱۳۸۴ تدریس طراحی و نقاشی را آغاز کرد و در کارنامۀ هنری خود شرکت در نمایشگاه گروهی در گالری‌های اعتماد، خانه‌ی فرهنگ و هنر گرجستان، استانبول گالری آرت ایزهیر،دبی، گالری طراحان آزاد، آرت سنتر، خانه هنرمندان، ارسباران، لاله، افرند، اندیشه، ایوان سپید، آبان، آوا، آرته، شیلا، کارنمای سوم، پردیس ملت، دارگون و آرتیبیشن را دارد. نژاد رسولی اولین نمایشگاه انفرادی خود را در گالری مهرین (۱۳۸۴) برپا کرد. پس از آن با گالری‌های طراحان آزاد، شیلا، ویستا، آرتیبیشن همکاری داشته است. همچنین اجرای پرفورمنس‌هایی در مراسم اختتامیه‌ی تئاتر فجر، دانشگاه سوره، گالری سبلان، مجموعه‌ی تئاترهای تجربی تئاتر شهر را در کارنامه خود دارد. برداشت‌های آزاد نقاشانۀ او اغلب نیم‌نگاهی به ادبیات کلاسیک، منظومه‌ها و اشعار فارسی است. مجموعه‌هایی نظیر شعرنگاره‌های دیوان حافظ، حافظ جان، خسرو شیرین، منظومه‌ی آرش کمانگیر از آثار دیگر اوست. در مجموعه‌های شهر شلوغ و مامور-معذور-مسرور، پروژه اوریگامی آزادی و آی آدم ها، نگاه نقادانه و گاه طنزآمیز به رویدادهای اجتماعی را در کارش دخیل کرده است. او با تصویرکردن احجامی کاغذین اصلی‌ترین عنصر بوم‌های خود را می‌سازد. گاه کاغذها و اوریگامی‌های او به صخره و گاه به ابر مبدل می‌شوند. او ابایی ندارد که جنس بوم‌های خود را تغییر دهد و با تجارب جدید تکنیک متنوعی برای خلق آثار خود به‌کار برد و آثار خود را با شیوه‌ای جدید طرح‌ریزی کند. از دیگر مجموعه‌های او مجموعۀ چهل تکه و همچنین آرش کمانگیر است که دستاورد چندین سال کار با کودکان و متاثر از جسارت و رهایی کودکانه بوده است. مجموعه‌ی چشم‌انداز نیز، آثار کوچکی حاصل چند دوره نقاشی از طبیعت بوده است. مجموعه‌‌ی بن سرو کهن، تجربه‌ی کنکاش در تکنیک‌های شخصی با نگاهی به المان‌های ایرانی چون سرو و اساطیر بوده است.