حضوری - آنلاین
رضا عظیمیان، نقاش معاصر، در شهر همدان متولد شد. نخستین حضور او در صحنه هنرهای تجسمی به سال ۱۳۸۲ بازمیگردد، زمانی که آثارش در نمایشگاه گروهی «هنر جوانان» در دومین جشنواره هنرهای تجسمی تهران به نمایش درآمد. دو سال بعد، نخستین نمایشگاه انفرادی او در گالری شیث تهران برگزار شد. پس از آن، با نمایش آثارش در گالری اثر تهران، مسیر حرفهای او وارد مرحلهای تازه شد.
نخستین حضور بینالمللی عظیمیان در سال ۱۳۸۸ با برگزاری یک نمایشگاه انفرادی در گالری The Space لندن رقم خورد. در ادامه، آثار او در آرتفرهای معتبر بینالمللی نظیر آرت کانتمپرری استانبول و آرت دبی (۱۳۸۹) و نیز آرتفرهایی چون آرت مسکو و آرت اینترنشنال به نمایش درآمد. همچنین آثارش در حراجهای شناختهشدهای چون Tehran Auction، Milon و Aussouzis ارائه شدهاند.
شیوهی نقاشی عظیمیان را میتوان بازنمایانه دانست، اما آنچه آثار او را متمایز میکند، مواجههی خلاقانه با اختلالات تصویری ناشی از فرآیندهای ادراک دیجیتال است. او از طریق بازنمایی لحظههایی که تصویر در دنیای دیجیتال دچار نقص، توقف یا فروپاشی میشود، جهانی تصویری خاص و منحصربهفرد خلق میکند. این اختلالها—اعم از نقص در بارگذاری، پیکسلسازی، یا انتقال دادهها—نه تنها وجهی زیباییشناختی مییابند، بلکه بار سیاسی و اجتماعی نیز پیدا میکنند.
در دورههای ابتدایی آثار عظیمیان، نشانههایی مانند کادرهای بارگذاری، درصد پیشرفت یا دیگر علائم کامپیوتری مستقیماً در نقاشیها حضور داشتند و ارجاعی صریح به رسانههای دیجیتال محسوب میشدند. اما با گذر زمان، این عناصر به درون ساختار اثر نفوذ کردند و اختلال بهعنوان جوهرهای درونی در نظام بازنمایی او تثبیت شد.
در نقاشیهای متأخر او، چهرههایی دیده میشوند که بخشی از آنها درگیر اختلال و نویز هستند، بیآنکه دیگر نشانی از علائم دیجیتالی در کنارشان باشد. این چهرهها اغلب با ترکیب قطعاتی از تصاویر گوناگون ساخته شدهاند؛ رویکردی شبیه به کلاژ که ساختاری چندکانونی و ناهمگن به آثارش میبخشد.
