صد روز

درباره اثر

احساس می‌کنم توی یکی از آن گوی‌های شیشه‌ای افتاده‌ام؛ کسی آن را تکان داده و حالا بین برف معلق و زمان گمشده سرگردانم. نمی‌دانم کجا ایستاده‌ام - فقط می‌دانم دنیای اطرافم از نو چیده شده است.