در ریتم مرگ

درباره اثر

این ترکیب فیگوراتیو به تعامل میان فرم‌های ارگانیک و ساختارهای معماریِ تکه‌تکه می‌پردازد. لایه‌های متعدد فرم، خطوط پیچیده و طیف‌های خنثی و خاکی، فضایی متراکم و جوی ایجاد کرده‌اند که در تضاد با پس‌زمینه‌ی فیروزه‌ای قرار می‌گیرد. خطوط ظریف و دست‌کشیده در سراسر اثر جریان دارند و با پیوند دادن فرم‌های در حال تغییر، عمق و حرکت بصری ایجاد می‌کنند. اثر مخاطب را به کشف پیکره‌ها، فضاها و تداعی‌های متفاوت در میان فرم‌های سیال دعوت می‌کند.