حافظه ی تن

درباره اثر

تن فقط آن چیزی نیست که دیده می‌شود؛ خاطره‌ها، لمس‌ها، نشانه‌ها و زیورهایی را با خود حمل می‌کند که گاهی سال‌ها بعد، هنوز ردشان باقی است. در «حافظه‌ی تن»، نقاشی با کلاژ زیورآلات درهم می‌آمیزد؛ تکه‌هایی از نقش و ماده که از یک زیست، یک فرهنگ و یک خاطره عبور کرده‌اند و بر سطح اثر نشسته‌اند. زیور، در اینجا تنها یک عنصر تزئینی نیست؛ نشانه‌ای‌ست از هویت، زنانگی، خاطره و تعلق؛ چیزی که از تن جدا می‌شود، اما حافظه‌اش باقی می‌ماند.