روزی روزگاری در تهران

درباره اثر

این اثر بر اساس یک عکس خانوادگی آرشیوی شکل گرفته و تصویر تاریخی را به ترکیبی لایه‌لایه از نور و سایه تبدیل می‌کند. جزئیات حذف شده‌اند و تنها حضور باقی مانده است. فیگورها همزمان نزدیک و دور به نظر می‌رسند — معلق میان واقعیت و حافظه.