سعدی

درباره اثر

دشمنم را بد نمیخواهم که آن بدبخت را این عقوبت بس که بیند دوست همزانوی دوست دیگران را عید اگر فرداست ما را این دم است روزه داران ماه نو بینند و ما ابروی دوست هرکسی را دل به صحرایی و باغی میرود هرکس از سویی بدر رفتند و عاشق سوی دوست گر قبولم میکند مملوک خود میپرورد ور براند پنجه نتوان کرد با بازوی دوست