هوشنگ ابتهاج (سایه)

درباره اثر

به دور چشم تو هرچند داد دل نستاندم برو که کام دل از دور آسمان بستانی گذاشتم به جگر داغ عشق و از تو بگذشتم بکام من که نماندی به کام خویش بمانی بهار عمر گر خزان رسید تو خوش باش که چون همیشه بهار ایمن از گزند خزانی چه خارها که ز حسرت شکست در دل ریشم چو دیدمت که چو گل سر به سینه ی دگرانی