برو دوش بگیر

درباره اثر

این اثر از سطوح رنگی تخت و خطوط آزاد و پیوسته شکل گرفته که فرم‌ها را پیشنهاد می‌کنند بدون آن‌که آن‌ها را به‌طور کامل تعریف کنند. ترکیب‌بندی، نوعی نگاه معمارانه را نشان می‌دهد؛ جایی که ساختار و شهود در کنار هم قرار می‌گیرند. تعادل در اثر حضور دارد، اما قطعی نیست و تصویر حالتی باز و سیال حفظ می‌کند