مرتضی ممیز

مرتضی ممیز، طراح، تصویرگر، نقاش و مدرس متولد سال ۱۳۱۵ در تهران است. نام مرتضی ممیز با گرافیک ایران پیوند خورده است. او هنرمندی نوآور و معلمی تأثیرگذار بود که نقش تعیین‌کننده‌ای در تحول و اعتلای گرافیک معاصر ایران داشته است. ممیز، سال ۱۳۳۵در امتحان ورودی رشته‌ی نقاشی دانشکده‌ی هنرهای زیبا پذیرفته شد، هنوز دانشجوی سال اول بود که در کارگاه گرافیک محمد بهرامی قدم در عرصه‌ی حرفه‌ی آینده‌اش گذاشت. او بعداً در کار تصویرگری مجله‌ی ایران‌آباد، کتاب هفته و کیهان هفته فرصتی استثنایی برای تجربه‌های تازه و بروز استعدادهایش یافت. ممیز پس از اتمام دوره‌ی کارشناسی رشته‌ی نقاشی، به‌کلی از نقاشی کردن دست کشید و با جدیت تمام به طراحی گرافیک روی آورد. با همکاری چند هنرمند جوان، تالار ایران (تالار قندریز) را بنیاد نهاد. ممیز در سال ۱۳۴۴ برای ادامه‌ی تحصیل به فرانسه رفت و از مدرسه‌ی عالی هنرهای تزئینی پاریس گواهینامه ی طراحی داخلی گرفت. او پس از بازگشت به ایران، در سال ۱۳۴۸ رشته‌ی طراحی گرافیک را در دانشکده‌ی هنرهای زیبا راه انداخت و آموزش دروس عملی در این رشته را آغاز کرد. ضمن تدریس، دامنه‌ی فعالیت طراحی‌اش را گسترش داد که مشتمل بود بر پوسترهای فرهنگی، روی جلد کتاب‌ها و نشانه‌ها. او همچنین، مدیریت هنری فصلنامه‌ی فرهنگ و زندگی و ماهنامه‌ی رودکی را برعهده داشت. علاوه بر این سه فیلم کوتاه برای کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ساخت و به طراحی صحنه و لباس برای چند تئاتر و فیلم سینمایی پرداخت. همراه شش نقاش و مجسمه‌ساز، گروه آزاد را تشکیل داد و با چیدمان‌هایش (چاقوهای کاشته‌شده در گلدان‌ها و آویخته‌شده از سقف) در کارنماهای این گروه شرکت کرد. معرفی رسانه‌ی گرافیک و اشاعه‌ی آن در جامعه از دیگر فعالیت‌های ممیز در این دوران بود. کارنماهای تصویرگران و طراحان ایرانی و خارجی_ ازجمله پوسترسازان لهستانی_ در تالار قندریز به اهتمام وی برگزار شد. پس از انقلاب اسلامی، فعالیت، فعالیت‌های هنری و فرهنگی را در سطحی وسیع‌تر ادامه داد و بیش از‌پیش به تدریس و نوشتن روی آورد. مرتضی ممیز، در سال ۱۳۸۴ بر اثر بیماری سرطان در تهران درگذشت.