مرتضی دره باغی

مرتضی دره‌باغی، هنرمند نقاش متولد سال ۱۳۴۸ در تهران است. او از ۱۵ سالگی به طور جدی نقاشی را آغاز کرد و از هنرستان هنرهای زیبای تهران فارغ‌التحصیل شد و لیسانس نقاشی خود را از دانشکده‌ی هنر و معماری دانشگاه آزاد تهران گرفت. دره‌باغی در سال ۱۳۷۲ نفر اول دوسالانه‌ی دانشجویی موزه‌ی هنرهای معاصر تهران شد و در همین سال اولین نمایشگاه انفرادی خود را در گالری کلاسیک اصفهان برگزار کرد. او در سال ۱۳۸۳ نفر اول دوسالانه‌ی جهان اسلام نیز شد و پس از آن، در سال ۱۳۹۰ در پنجاه و چهارمین بی‌ینال ونیز با اثری مفهومی به نام «روشنایی و صلح» شرکت کرد. مرتضی دره‌باغی پس از تجربه‌ی آموزش آکادمیک در تهران، به مدت هفت سال در خارج از ایران به فعالیت هنری پرداخت؛ او این زمان را صرف کشف و شهود در هنر مدرن کرد. او نمایشگاه‌های متعددی در داخل و خارج از ایران داشته است. مرتضی دره‌باغی در دوران فعالیت هنری خود سبک‌های مختلفی را تجربه کرد؛ آثار ابتدایی او حاوی فیگورهای تاثیرپذیرفته از نقاشی ایرانی است، اما آثار متاخر او به سمت انتزاع پیش رفته‌اند؛ با این حال کاملاٌ انتزاعی نشده‌اند و فرم و پترن‌های گیاهی مشابه با نگارگری ایرانی در آن‌ها مشهود است. آثار او ریشه در هنر سنتی ایران دارند، همان‌طور که خود او بیان می‌کند: «تاریخ هنر در ایران تاریخ درخشانی است که متاسفانه ما به آن توجه چندانی نداشته‌ایم. این ریشه‌های هنر سنتی از دوره‌ی صفویه به شکل‌های درخشان ظاهر شدند و تا دوره‌ی قاجار شما نقش و نگارهای فراوانی می‌بینید که با هنرمندی در این وادی خلق شده‌اند. من به این نقش و نگارها بسیار علاقمندم و این نقش‌ها معمولاً در آثارم وارد می‌شوند.»