حضوری - آنلاین
منوچهر صفرزاده، هنرمند نقاش، متولد سال ۱۳۲۲ در تهران متولد شد. او دیپلم رشتهی نقاشی را در سال ۱۳۴۰، از هنرستان هنرهای زیبا گرفت. صفرزاده از نخستین هنرجویان دانشکده هنرهای تزئینی بود، اما تحصیل در این دانشکده را ناتمام گذاشت. او در دههی ۴۰، نخستین نمایشگاههای انفرادیاش را در گالری گیلگمش و تالار قندریز برپا کرد. او در بخشی از مسیر هنری خود، با خلق پیکرههایی انسانی، موجوداتی خیالپردازانه و فضاهایی شهری با حالوهوایی خاموش، جهانی غریب و استعاری شکل داد. در دورههای بعد، بازاندیشی در تجربههای پیشین و تأمل درباره ماهیت نقاشی، او را به گسترش زبان تصویریاش سوق داد و در آثارش عکس، آدمها، اشیا، مناظر و گاه ارجاعات به تاریخ هنر در کنار یکدیگر قرار گرفتهاند. او در سال ۱۹۹۶ به آلمان رفت و تا ۲۰۰۴ در آنجا زندگی کرد. در این دوره در کنار طراحی و نقاشی، مطالعه و پژوهش درباره هنر را نیز ادامه داد و نمایشگاهی از آثارش در موزه شهر دورن برگزار شد. او از سنت ایرانی روایت، تخت بودن فضا، اهمیت فیگور و سازماندهی غیرطبیعی مقیاسها را گرفت و از مدرنیسم اروپایی، آزادی در تغییر فرم و بیان روانی را جذب کرد. منوچهر صفرزاده، در سال ۱۴۰۲ چشم از جهان بست.
